پیشانییت اگر خط خوردگی نداشت                              می خواندمش که تو با که می روی

   نگاه کن در چشمهای من                                             حالا بگو کجاست آنجا که میروی

  نفرین نمیکنم شاید ببینمت                                          دنیا به کامه تو هر جا که می روی

  یک لحظه صبر کن شاید ندیدمت                                   دستی تکان بده حالا که میروی

       دستی تکان نداد  وقتی دلم شکست                         باور نمیکنم شاید نداشت دست

       هر چیز میشنید فریاد های دل                                    اما غریبه وار از کوچه رخت بست

       من با خیاله او اینجا نشسته ام                                  او بی خیاله من با دیگری نشست

       دیریست مانده ام بیهوده منتظر                                  ای کاش می رسید از او دو دست

       هر گز ندیدمش اما هنوز هم                                      باور نمیکنم شاید نداشت دست

            روزگارت شکوفه باران                                عشقهایت نورانی

                                  و شبهایت بارانی باد.

                                                                                                      دوستت دارم.       

پر از دلشوره های انتظار است

اگر سردی دی در کمین است

دل من عاشق فصل بهار است

دل بیچاره و درمانده من

سیه پوش از شبی بی اعتبار است

اگر چه ترک من کردی و رفتی

دل من همچنان امیدوار است

دل من محرم رازی ندارد

رفیق نا رفیقش روزگار است

دل من خورده خنجر از رفیقان

به درد ناسپاسی ها دچار است

از ان ساعت که گشتم عاشق تو

دل مجنون من شب زنده دار است

زندگی جزرو مد داره دنیا مون یه عالمه ادم خوب و بد داره

ماه من غصه نخور

همه که دشمن نمی شن  همه که پر ترک مثل تو و من نمی شن

ماه من غصه نخور

مثل ما ها فراوون خیلی کم پیدا می شه کسی رو حرفش بمونه

ماه من غصه نخور

گریه پناه ادماس تر و تازه موندن گل مال اشک شب نماس

ماه من غصه نخور

زندگی بی غم نمی شه اونی که غصه نداشته باشه ادم نمی شه

ماه من غصه نخور

خیلیا تنهان مثه تو خیلیا با زخم های زندگی اشنان مثه تو

ماه من غصه نخور

زندگی خوب داره و زشت خدا رو چه دیدی شاید فردامون باشه بهشت

ماه من غصه نخور

زندگی بی غم نمی شه اونی که غصه نداشته باشه ادم نمی شه

ماه من غصه نخور

دنیا رو بسپار به خدا هر دو مون دعا کنیم تو هم جدا منم جدا ......

وقتی رفت حاشیه درختامون طلایی بود

ماه تو اسمون بودو قعطی روشنایی بود

وقتی رفت حاشیه درختامون طلایی بود.............

وقتی رفت غبار نشست رو رویا های اطلسی

دیگه هیچ کسی نشد عاشق چشمای کسی

وقتی رفت دریا دیگه به ماهیا نگاه نکرد

ماه دیگه در نیومد ستاره ادعا نکرد

وقتی رفت حاشیه درختامون طلایی بود

ماه تو اسمون بود و قعطی روشنایی بود

وقتی رفت لونه هیچ پرنده ای چراغ نداشت

واسه درد دل دلم هیچ کسی رو سراغ نداشت

وقتی رفت پرنده های کو چه بی دونه شدن

عاقلا رفتنش و دیدن و دیونه شدن

وقتی رفت حاشیه درختامون طلایی بود

ماه تو اسمون بود و قعطی روشنایی بود

وقتی رفت یه قطره اشک از شهر چشماش جاری بود

همون و ازش گرفتم اخه یادگاری بود

وقتی رفت    وقتی رفت

                                  ای کاش نمی رفت کاش..............

دک پیشم بمان

نیمه شبها در کنار پنجره وقتی

            از غم می روم در خود فرو  

               یا در ان روزی که با شوری عجیب

                           می کنم شادی خود را جستجو

                                         در میان این زمین یا اسمان

                                                               قاصدک پیشم بمان

با دو چشم اشکبار غرق غم

         وقتی از این لحظه ها دلخسته ام

                     یا چو اهویی میان کوه دشت از

                         نگاه گرگ وحشی رسته ام همچو

                                              طوفان می روم از بیم جان

                                                                 قاصدک پیشم بمان

وقتی از گلهای رنگارنگ و شاد

        خانه می سازم برای شاپرک

                 وقتی از تنهایی و دلواپسی

                        قصه می گویم به گوش پنجره

                              وقتی از شادی نمی بینم نشان

                                                       قاصدک پیشم بمان

مثل امشب با صدای رعد و برق اسمان

                         وقتی که غو غا می کند

                                وقتی از یک روز نه چشمان ماه

                                           صبح فردا را تما شا می کند

                                                 تو برایم شعری از گلها بخوان

                                                       قاصدک پیشم بمان

تقدیم به انکه افتاب مهرش در اسمان دلم هرگز غروب نخواهد کرد

امشب تمام مرغان اسمان گریه می کنند امشب اشکی می ریزد امشب قلبی می شکند و صدای شکستنش به اسمانها می رسد اما نمی دانم

نمی دانم چرا به گوش خدا نمی رسد من صدای شکسته شدن قلبم را شنیدم فکر می کنم اولین کسی باشم که صدای درهم شکستن قلبم

را با گوشهای خودم شنیده باشم نمی دانم خدایی هست اگر هست چه خدای خاموشی است از این همه خاموشی قلبم می گیرد و دوست دارم فریاد بزنم

اخر با که بگویم درد این قلب شکسته ام را اخر با که بگویم که قلب من عاشق قلبیست که با سنگ بیابان فرقی ندارد قلب من عاشق قلبی است

که اصلا قلب نیست دلم می خواهد انقدر فریاد بکشم که صدای فریادم قلب خدا را به لرزه در اورد دلم می خواهد فریاد بزنم و دیوانه وار به خدا بگویم

اخر تو خدای خوب من چطور بنده ای افریدی که از عهده اش بر نمی یایی تو چطور می تونی این همه نا عدالتی را نبینی و به صدا در نیایی مگر نه

اینکه می گویند تو بخشنده ای پس اگر من گناهی مرتکب شده ام به در گا هت به بزرگواریت خودت مرا ببخش و این همه مرا عذاب مده مگر نه اینکه می گویند :

تو رحیمی پس  چرا به من رحم نمی کنی پس رحمتت کجاست ؟؟؟؟؟

خدا یا من رنجها را به امید این ...................خدا خودت می دونی چی می کشم خیلی رنجها کشیدم در رحمتت را به روی من باز کن

خدایا به او بگو که با تمام وجودم دوستت دارم هر چند خیلی دوریم از هم خوش باش که شادیت را می خواهم خوش باش که همیشه خوش بودنت را می خواهم

محبوبم تو راه زندگیت را انتخاب کن ارزو دارم که همیشه تو و خوشبختی را در کنار هم ببینم اه که چقدر دوستت دارم

دستان من دستان تو چشمان من چشمان تو را می جوید و من می بوسم قلب سنگی تو را که صادقانه رفتار می کردی و نخواستی ونمی خواستی که به دروغ با من باشی

تو همیشه با خود اندیشیده ای که شب و روز نفرینم را توشه راهت می کنم اما افسوس که نمی دانی که جز خوشبختی برایت چیز دیگری نخواستم

افسوس که نمی دانی نه بدیت را گفته ام نه بدیت را خواسته ام وقتی با خود می اندیشم که تو در چه خیالی و من در چه خیال خنده ام می گیرد

خنده ای که از گریه غم انگیز تر است ای محبوبم :

مطمئن باش جاتو به دنیا نمیدمو هر گز فرا موشت نمی کنم  اما فرا موش نکن که همیشه چشمان من در پناه پنجره های سرد و یخ بسته چشم به راه توست چشمان من این همه اشک را بدرقه راهت کرد تا به تو بفهماند که همیشه در قلب من جای داری

اونی که تنها ترین حتی سایه ام نداره

این منم که خوبیهامو کسی هرگز نشناخته

اون که در راه رفاقت همه هستی شو باخته

هر رفیق راهی با من دو سه روزی همسفر بود

ادعای هر رفاقت واسه اون  چه زود گذر بود

هر کی با زمزمه عشق دو سه روزی عاشقم شد

عشق اون باعث زجر همه دقایقم شد

اونکه عاشق بود و عمری از جدا شدن می ترسید

همه هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت

وقتی به قدر سر سوزن به وفا نکردیم عادت

اون که هر چی ابر دنیاست خونه داره تو چشاش

اون که ناچاره بخنده اما گریه اس خنده هاش

اون که تو شهرش غریبه با یه عالم اشنا

هیچ کدوم باور نکردن غربت تلخ صداش

اون منم اون منم اون منم بغضمو تو گلوم می شکنم

دیروز من مثل امروز مثل فردا هر روز دستام سرد و تنها

دیروز امروز فردا

خیلی تلخه این تنهایی بی فردایی تنها موندن تنها خوندن

تنها تنها تنها

اون که خیلی غصه داره رو لبهای بی صداش مونده فریادش تو سینه در

نمی یاد از لباش قد یک دنیا کتاب با یه عالم گفتنی

هر کدوم از قصه ها و غصه هاش اون منم اون منم اون منم

بغضمو تو گلوم می شکنم

بچه ها صبحتان بخیر سلام

درس اول فعل مجعول است فعل مجعول چیست ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟می دانی

نسبت فعل ما به مفعول است

در دهانم زبان چو اویزی در تهی گاه زنگ می لغزید صورت نا سازم انچنان

که مگر شیشه بر روی سنگ می لغزید ساعتی داد ان سخن دادم حق

گفتار را ادا کردم تا ز اجاز خود شوم اگاه ژاله را زان میان صدا کردم

ژاله از درس من چه فهمیدی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پاسخ من سکوت بود و سکوت د جوابم بده کجا بودی رفته بودی به عالم

هپلوت .....................

خنده دختران و قرش من ریخت بر فرق ژاله چون باران لیک او بود غرق

حیرت خویش

خشمگین انتقام جو گفتم :بچه ها گوش ژاله سنگین است

دختری تنه زد که نه جانم درس در گوش ژاله یاسین است

باز هم خنده ها و همهمه ها تند و پیگیر می رسید به گوش زیر اتشفشان

دیده من ژاله ارام بود و سرد و خموش

رفته تا عمق چشم حیرانم ان دو میخ نگاه خیره او موج زن در دو چشم

بیگنهش رازی از روزگار تیره او انچه در ان نگاه می خواندم

قصه ای بود و حیران بود ناله ای کرد و در سخن امد با صدایی که سخت

لرزان بود :فعل مجعول فعل ان پدریست که دلم را به درد پر خون کرد

خواهرم را به مشت و سیلی کوفت مادرم را زخانه بیرون کرد شب دوش از

گرسنگی تا صبح خواهر شیر خوار من نالیدسوخت از تاب شب برادرمن تا

سحر در کنار من نالید از غم ان دو تن دو دیده من این یکی اشک بود و ان

خون بود مادرم را دگر نمی دانم که کجا رفت و حال او چون بود...............

  گفت و نالید و انچه باقی ماند حق حق گریه بود و ناله او شسته 

می شد به قطره های سرشت همچو برگ گل لاله                                 

ناله من به ناله اش امیخت که قلت بود انچه من گفتم درس امروز غصه غم

توست تو بگو من چرا سخن گفتم

فعل مجعول فعل ان پدریست که تورا بیگناه می سوزد ان حریق هوس بود

که در او مادری بی پناه می سوزد ........

یادگاری از استاد عزیزم

غم اومد که گریون کنه چشمامو نتونست

شب اومد که داغون کنه دنیا مو نتونست

دل من دیگه از غم که شکسته نمی شه

اسیر غم عشق دیگه خسته نمی شه

کم فرصت دیدار تو این عالم هستی

می خوام با تو بخندم به زمونه به هستی

((هنوز عشق منی مثل همیشه دل از خوب و بدت خسته نمی شه))

تو ای امده از راه بازم مثل همیشه دلم با تو یه رنگه

جدا از تو نمی شه

غم و غصه نتونست بگیره تو رو از من

بدون قدر وفا مو دیگه دور نشو از من

((هنوز عشق منی مثل همیشه دل از خوب و بدت خسته نمی شه))